[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: بهار ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تطبیقی فراز «یا مَن دلّ علی ذاتِه بِذاته» دعای صباح با تقریرات برهان صدیقین
مسلم احمدی1، مجتبی میردامادی2، عباس قربانی3
1- دانشجوی دکتری مبانی نظری اسلام دانشگاه تهران و مدرس معارف اسلامی(نویسنده مسئول)
2- استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه تهرانmirdamadi_77@ut.ac.ir
3- استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه تهران ab.ghorbani@ut.ac.ir
چکیده:   (99 مشاهده)
مسئله اصلی پژوهش حاضر انطباق فراز «یا مَن دلّ علی ذاته بِذاته» در دعای صباح با تقریرهای مختلف برهان صدیقین است. با روش توصیفی-تحلیلی مهمترین این تقریرها مورد بررسی قرار گرفته شده و یافته­ های این تحقیق نشان می ­دهد تنها می ­توان براساس تقریر علامه طباطبایی ادعا کرد که این فراز اشاره بر برهان صدیقین دارد. در این تقریر از اصل وجود واقعیت به وجوب آن نایل آمده و از طریق لوازم همین وجود، وجوب خدا اثبات می­شود و به نظر می­رسد این همان دلالت ذات بر ذاتی است که امام علی(ع) در دعای صباح به آن اشاره فرمودند. اما بر اساس تقریر ابن سینا و ملاصدرا این فراز از دعا مصداق برهان صدیقین نیست. در تقریر ابن سینا امکان ماهوی مأخوذ است و از استحاله دور و تسلسل کمک گرفته شده و در تقریر ملاصدرا از اصول فلسفی مانند اصالت و تشکیک وجود و ربط علّی استفاده شده که در هر دو تقریر از غیر ذات حق برای اثبات وجوب حق کمک گرفته شده است.
 

واژه‌های کلیدی: برهان صدیقین، دلالت ذات بر ذات، دعای صباح، ابن سینا، ملاصدرا، علامه طباطبایی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/2/13 | پذیرش: 1399/12/28 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/12/28
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML     Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی اندیشه نوین دینی A Research Quarterly in Islamic Theology (kalam) and Religious Studies
Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4286