:: دوره 17، شماره 64 - ( بهار 1400 ) ::
جلد 17 شماره 64 صفحات 61-82 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی انتقادی ارتباط معنائی «دعا» و «خواستن» در آموزه‌های اسلامی و قانون جذب
هاشم قربانی*
استادیارگروه معارف اسلامی ره؛ qorbani@ISR.ikiu.ac.ir
چکیده:   (487 مشاهده)
در این جستار به روش تطبیقی و با تحلیل مؤلفه‌های ارتباطی، محتوائی، باورمندی، انگیزشی و گرایشی دعا، به تمایز «دعا» در فرهنگ اسلامی با «خواستن» در قانون جذب پرداخته می‌شود. دعا استوار بر مؤلفه‌هائی است که خواستن و ایمان از ارکان آن است، اما مهمترین مفهوم در قانون جذب خواستن است. یافته‌های پژوهش، عمدتاً ناظر بر ناهم‌سانی یا ناسازواری دعا / خواستن و ایمان / باور، در اسلام و قانون جذب است. دعا، بر بنیادهای وجودشناختی واقع‌گرایانه و قابل دفاع به لحاظ عقلانی استوار است و به لحاظ معرفت‌شناختی، محتوائی ممتاز را پی‌جوئی می‌کند و هدف آن، ارتقای وجودی انسان است. نیاز فطری، فقر هستی‌شناختی، آگاهی‌زائی معرفت‌شناختی، عشق تعالی‌بخش و کمال‌خواهی وجودی و زندگی اخلاقی از بنیادها و لوازم دعا در اسلام محسوب می‌شود. اما در قانون جذب، هم از حیث وجودشناختی انتقادهای جدی بر بنیادهای «خواستن» قابل طراحی است و هم از لحاظ هدف و ابعاد کمال‌خواهی قابل دفاع نیست.

واژه‌های کلیدی: دعا، خواستن، تعالی، آموزه‌های اسلامی، قانون جذب.
متن کامل [PDF 350 kb]   (62 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1399/8/14 | پذیرش: 1399/1/25 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1399/12/28 | انتشار: 1400/4/23 | انتشار الکترونیک: 1400/4/23


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 17، شماره 64 - ( بهار 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها