:: دوره 14، شماره 52 - ( بهار 1397 ) ::
جلد 14 شماره 52 صفحات 45-62 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی انتقادی دیدگاه رؤیاانگارانه در تفسیر قرآن و وحی
عبدالحسین خسروپناه*، سید محمود حسینی واشان
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه
چکیده:   (892 مشاهده)

متفکران و الهی‌دانان در ادیان ابراهیمی درباره وحی نظرات یکسانی نداشته و گاهی تعارض جدی میان دیدگاه‌های آنان وجود دارد. برخی از وحی گزاره‌ای و عده‌ای از وحی غیرگزاره‌ای یاد می‌کنند. در بین متفکران اسلامی تا قبل از دوران معاصر و ظهور پاره‌ای از روشنفکران، اصل پدیده وحی و نقش قابلی پیامبر در دریافت وحی مورد وفاق بود. در چند دهه اخیر به تبع آشنایی برخی از روشنفکران با اندیشه‌های متفکران غربی مسئله وحی با رویکردی متفاوت از اندیشه متفکران اسلامی مطرح گردید. یکی از این دیدگاه‌ها که در چند سال اخیر در مجامع علمی سبب نقد و بررسی فراوان شده، دیدگاهی با عنوان رؤیاانگارانه بودن وحی است. صاحب این دیدگاه که خود دارای تطور فکری در مسئله وحی است، در دیدگاه اخیر خود قرآن را رؤیای پیامبر می‌داند و برای اثبات آن به شواهدی استدلال می‌کند. وی شواهد و استدلال‌هایی برای دیدگاه خود مطرح و از آنها دفاع می‌نماید. در این تحقیق با رویکرد توصیفی از نگره ایشان در مسئله یادشده اشاره، و به بیان مغالطات آشکار در استدلال‌های او خواهیم پرداخت. استفاده از مغالطه تعمیم، تمثیل، مقایسه، ابهام، حذف سیاق و ... در ادله و شواهد وی وجود دارد.
 

واژه‌های کلیدی: رؤیا، رؤیای رسولانه، تجربه دینی، کلام محمد، سروش.
متن کامل [PDF 272 kb]   (217 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: کلام جدید
دریافت: ۱۳۹۶/۹/۴ | پذیرش: ۱۳۹۷/۴/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۲۱


XML   English Abstract   Print



دوره 14، شماره 52 - ( بهار 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها