:: دوره 15، شماره 57 - ( تابستان 1398 ) ::
جلد 15 شماره 57 صفحات 82-71 برگشت به فهرست نسخه ها
وحی رؤیایی: بررسی نظریه رؤیاانگارانه وحی
اصغر آقائی1، حسین اترک2
1- دانشجوی دکتری دانشگاه زنجان
2- دانشیار دانشگاه زنجان
چکیده:   (2073 مشاهده)
یکی از نظریات ارائه‌شده در پدیدارشناسی وحی، نظریه «رؤیاهای رسولانه» سروش است. این نظریه، وحی را گزارشات پیامبر از رؤیاهای وی می‌داند. پژوهش حاضر، این نظریه را از جهت توجیه و لوازم خودگفته نظریه‌پرداز، بدون پرداختن به دیگر لوازم و نتائج منفی آن، نقد و بررسی کرده است. به نظر می‌رسد مهم‌ترین اشکال نظریه، مربوط به مقام توجیه و ذکر دلایل ناکافی در اثبات مدعای اصلی آن یعنی رؤیاانگاری وحی است. این نظریه در مقام توجیه مرتکب مغالطات متعددی چون «خلط نسبت»، «دلیل نامربوط» و «تعمیم شتاب‌زده» شده است و جامعیت لازم را در رجوع به منابع و تحلیل ساختاری قرآن ندارد. علاوه بر اینکه با نظرات دیگر سروش، چون نظریه بسط تجربه نبوی در تعارض است. این نظریه نه‌تنها فواید برشمرده نظریه‌پرداز را ندارد؛ بلکه در عینِ نگشودنِ پیچیدگی‌های موجود در تفسیر قرآن، خود در غموضِ «تعبیر» افتاده است و نه‌تنها معضلات کلامی را حل نکرده است، بلکه معضلات جدیدتری چون چگونگی حجیت رؤیاهالای رسولانه ایجاد کرده است.



 
واژه‌های کلیدی: وحی، رؤیاهای رسولانه، سروش، وحی رسالی، مغالطات.
متن کامل [PDF 265 kb]   (360 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1397/9/17 | پذیرش: 1398/6/21 | انتشار: 1398/6/21 | انتشار الکترونیک: 1398/6/21


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 15، شماره 57 - ( تابستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها