:: دوره 15، شماره 57 - ( تابستان 1398 ) ::
جلد 15 شماره 57 صفحات 107-120 برگشت به فهرست نسخه ها
تحلیل کیفیت ابتناء نجات بر فطرت از نگاه ملاصدرا
بهادر نامدارپور*
دانشگاه پیام نور
چکیده:   (558 مشاهده)
 

نجات بشر، یکی از دغدغه های مهم ادیان الهی است، با این وصف آیا نجات اخروی انسان، صرفاً وجه برون‌ذاتی دارد یا علاوه بر آن و حتی مقدم بر آن، دارای وجه درون‌ذاتی (فطری) هم می‌باشد؟ این مقاله در صدد است به روش توصیفی تحلیلی، ربط وثیق میان فطرت و نجات از نگاه ملاصدرا را تبیین کند. برای این منظور پس از بیان مختصر مفهوم فطرت و چیستی نجات، با ارائه چهار دلیل: 1. همپوشانی امور فطری سرنوشت‌ساز با مؤلفه‌های نجات، 2. اصل تطابق و تفاهم عقل و شرع، 3. فطری بودن توحید و تقوی و عرضی بودن کفر و فسق در موجود انسانی، 4. خاستگاه مشترک نجات‌جویی و کمال‌طلبی انسان، به توجیه نحوه ابتناء آموزه نجات بر فطرت در اندیشه صدرا پرداخته شده است. ماحصل تحقیق حاضر این است که اگر نسل بشر به فطرت مستقیم و اصیل خود بازگشت نموده و از تشخیص عقل سلیم و گرایش قلب سلیم تبعیت کند، همین حدّاقل آموزه‌های فطرت می‌تواند دستمایه نجات او شود. چه، فطرت در ادبیات شیعه، به‌مثابه برنامه درون‌ذاتی نجات انسان (پیامبر باطنی) تلقی شده است.

 
 

 

واژه‌های کلیدی: الهیات شیعه، فطرت، نجات، ایمان، عمل صالح، ملاصدرا.
متن کامل [PDF 311 kb]   (109 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: کلام قدیم
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۸/۶/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۸/۶/۲۱


XML   English Abstract   Print



دوره 15، شماره 57 - ( تابستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها