|
بررسی و نقد مولفه «خودالوهیتی» در نظریه «عقلانیت و معنویت»
|
محمد جواد فرج نژاد   |
| دانشآموخته دکتری مدرسی معارف اسلامی، گرایش مبانی نظری اسلام، دانشگاه معارف اسلامی، قم. jasemani@chmail.ir |
|
|
چکیده: (1037 مشاهده) |
| نظریه معنویتگرای «عقلانیت و معنویت» به دنبال کسب رضایت باطن و آرامش انسان است. آقای ملکیان در این نظریه با التفات به مقوله مدرن شدن انسان ویژگی «خودالوهیتی» انسان معنوی را ذکر میکند. این مولفه از لوازم نگاه یگانهانگارانه(مونیستی) به «خدا، انسان و طبیعت» است. در این مؤلفه، انسان به عنوان نزدیکترین دریچه به شعور هستی، دارای کاملترین الوهیت است و میتواند از طریق الوهیت درونی خود، اتحاد خود با خدا و جهان را تجربه کند. این تحقیق با روش توصیفی_تحلیلی از طریق مطالعات کتابخانهای به دنبال بررسی انتقادی مونیسم و خودالوهیتی انسان معنوی با توجه به مبانی حکمت متعالیه و آموزههای وحیانی است. تأثیرپذیری از عرفان هندوئیسم برخلاف مبانی پذیرفته شده قبلی، تعارض آن با عرفان اسلامی(مورد پذیرش ملکیان)، تقابل خودالوهیتی با کمال معنوی و تنافی آن با هدف معنویتگرایی از مهمترین نقدهای وارد بر این ویژگی انسان معنوی هستند.
|
|
| واژههای کلیدی: خودالوهیتی، مونیسم، عقلانیت، معنویت، معنویتگرایی، اومانیسم. |
|
|
متن کامل [PDF 253 kb]
(514 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1401/6/29 | پذیرش: 1401/8/29 | انتشار: 1402/7/8 | انتشار الکترونیک: 1402/7/8
|
|
|
|
|
|
