مفهومسازی استاد مطهری از ایمان
|
احد فرامرز قراملکی 1، فرشته ابوالحسنی نیارکی1 ![](./files/0allsites/images/pubmed20.png) |
1- دانشگاه تهران |
|
چکیده: (2108 مشاهده) |
ایمان در اسلام، پاسخ مثبت به وحی است. از اینرو ارائه تحلیلی معناشناختی از آن ضرورت دارد. تحقیق حاضر به تحلیل انتقادی از تصور استاد مطهری درباره ایمان میپردازد. ایمان در نظر ایشان، هویت دو بعدی شناختاری و گرایشی است. ایشان از تحویلینگری فاصله گرفته و به تعریف جامعنگر دست یافتهاند. از آنجا که استاد، وحی را متعلق ایمان میشمارند، مفهومسازی ایشان درباره «ایمان» از تصور ایشان از وحی کسب هویت میکند. بهنظر ایشان، وحی هم شامل آگاهیهای نظری و عملیِ خطاب به عقل بشر است و هم نوعی ارتباط با دل و روح بشری میباشد. شیوه استاد در دستیابی به این تعریف، از اعتقاد ایشان درباره مشکک بودن ایمان نشأت میگیرد. در نزاع اخذ عمل در تعریف ایمان، ایشان مانند جمهور متکلمان شیعه، معتقد به رابطه مفهومی «ایمان» و «عمل» نیست؛ اما رابطه وجودی و نسبت آنها در عالم خارج را انکار نمیکند.
|
|
واژههای کلیدی: واژگان کلیدی: ایمان، شهید مطهری، تحلیل معناشناختی، هویت |
|
متن کامل [PDF 286 kb]
(664 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
کلام قدیم دریافت: 1398/9/30 | پذیرش: 1398/9/30 | انتشار: 1398/9/30 | انتشار الکترونیک: 1398/9/30
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|